OSMANLI DÖNEMİNDE AYAKKABICILIK büyük bir ustalık gerektirirdi.
Her usta kendi yaptığı ayakkabının arkasında durur, işine titizlikle yaklaşırdı. Ancak bazen kötü malzemeden yapılan ya da kısa sürede yırtılan ayakkabılar müşteri tarafından geri getirilirdi. Bu durumda, hatalı ayakkabıyı yapıp satan ustanın pabucu, dükkânının damına atılırdı.
Bu hem bir uyarı hem esnaf arasında bir utanç göstergesiydi.
Dükkanların çatılarına bakarak o semtte hangi ustanın iyi, hangisinin zayıf olduğunu anlamak mümkündü.
Çatısında az ayakkabı olan, düzgün ve sağlam iş yapan usta saygı görür; çatısı eski, yırtık ayakkabılarla dolu olan, güven kaybederdi.
Şimdi her ay ürünlerinde sahtekarlık çıkan şirketlerin isimleri yayımlanmakla yetiniliyor.
Çatıya ayakkabısı atılan esnaftan bugünlere….
(Yaşar Sungu, Seni zengin veya yoksul kılan baktığın pencerendir, Yeni Şafak gazetesi 26 ekim 2025)
