Bayern Münih’in Yönetim Kurulu Başkanı, efsane futbolcu Karl Hainz Rummenigge, 2013’te, kulüpler birliği toplantısı için Katar’a gider.
– Dönüşte, Münih Havalimanına iner.
“Gümrüğe beyan edeceğiniz mal var mı?” diye sorarlar.
“Yok” der.
-Bizim havalimanındaki polisler gibi hatıra selfie’si çektirelim diyeceklerine, “bavulu aç” derler. Çünkü orası Almanya… Vay efendim ben Rummenigge’yim, efsaneyim diyemez. Yasalar herkese eşit uygulanmaktadır.
“Bavulu aç” derler.
İki tane Rolex çıkar.
50’şer bin Euro’dan iki Rolex.
Kaçakçılıktan gözaltına alınır!
– “İçişleri Bakanını arayayım da, gelsin beni kurtarsın” diyemez.
Demeye kalkarsa, biliyor ki tutuklanır.
– Augsburg Gümrük Dairesinin başvurusuyla, Landshut Mahkemesinde yargılanır.
“Adalet Bakanını arayayım da, şu savcıya telefon etsin, baskı yapsın, beni kurtarsın” diyemez. Demeye kalksa, biliyor ki, bakanı da tutuklarlar!
– Deliller incelenir.
140 gün hapis cezası verilir.
Kendisine,
İstersen paraya çevir…
İstersen gir içeri yat denir.
“Parasını ödeyeyim” der.
Hay hay derler, “kaç para maaş alıyorsun, günlük gelirin kaç paraya denk geliyor?” diye sorarlar. Günlük gelirini 1785 Euro olarak beyan eder. 1785 Euroyu 140’la çarparlar, 249 bin 990 Euroyu ceza olarak yazarlar.
– Saatler 100 Bin Euro.
Ceza, 250 Bin Euro.
Almanya da gelirin ne kadar yüksek olursa, cezan da o kadar yüksek olmaktadır. Hırsız zenginse, fakir hırsıza nazaran daha ağır bedel ödemektedir. Alman sistemi, yolsuzlukta bile sosyal adaleti sağlamaktadır. Kaçırılan malın değeriyle ilgilenilmez, kaçıranın malının mülkünün değerine göre ceza kesilmektedir. Günlük geliri iki katı olsaydı, aynı miktarda kaçakçılık için, 250 değil 500 Bin Euro ceza yazılacaktı.
– Neyse, 250 bini öder.
“Artık gidebilir miyim” diye izin ister.
“Dur hele bakalım” derler, “sen bu saatleri kaç paraya satın aldın?” diye sorarlar.
Faturayı göstermesini isterler.
Fatura yoktur.
“Hediye edildi der.
– Gel gör ki, Almanya’da da bir gelenek vardır. 20 Bin Euro’dan pahalı hediyeye yüzde 30 vergi ödenmek zorunludur.
Dolasıyla, Bir 30 Bin Euro da burdan yazarlar Rummenigge’ye!
– “Artık gidebilir miyim” diye izin ister.
“Dur hele bakalım” derler.
Almanya’da 90 günden fazla hapis cezası alırsan “sabıkalı” oluyorsun. Paraya çevirdim demek, nafile..
– Sicil kaydına sabıkası işlenir.
Saatler kendisine teslim edilir.
“Buyrun, artık güle güle takın, iyi günlerde kullanın” denir.
İşte biz Almanya’daki bu Adalet Sistemini kıskanmalıyız. Boşuna Devletin dini Adalettir denilmemiştir.
