Büyük Türk Ozanı Nesimi, bir tarikata gider. Azgın softa Nesimi’nin Türkçe konuşmasından rahatsız olur.
Nesimi’den ya Arapça ya da Farsça konuşmasını isterler,
Nesimi ise azgın softaya şu cevabı verir:
“Har içinde biten gonca güle minnet eylemem!
Arabi ,Farisi bilmem; dile minnet eylemem.
Sırat-ı Müstakim üzre gözetirim Rahim’i,
İblisin talim ettiği yola minnet eylemem.
Bir acayip derde düştüm, herkes gider kârına,
Bugün buldum, bugün yerim; Hak kerimdir yarına.
Zerrece tamahım yoktur, şu dünyanın varına
Rızkımı veren Hüdâ’dır, kula minnet eylemem.
Oy Nesimi, can Nesimi; ol Gâni Mihman iken,
Yarın şefaatkarım Ahmed-i Muhtar iken,
Cümlenin rızkını veren ol Gâni Seddar iken;
Yeryüzünün halifesi hünkâra minnet eylemem.”
***
Hâlbuki Nesimi ana dili Türkçe dışında Arapça ve Farsça da bilmektedir. Fakat, küstah tarikat faresine karşı Türkçe’nin kendisi için ne kadar önemli olduğunu göstermek için ‘Arabî Farisi bilmem’ demiştir.
Vatan sever Türk şair ve yazar çizerlerimiz; Anadolu başta olmak üzere pek çok Türk yurdunda şanlı Türklüğümüzüm ve güzel Türkçe’mizin konuşmasında ısrarıyla günümüze kadar yaşatılmasına en büyük katkıyı sunmuştur.
Bunların en önemlilerinden Nesimi de,
dil asimilasyonuna direnen ilk Türk ozanıdır.
Cennet mekanı olsun, nur içinde yatsın.
Türkçe yoksa Türkiye yok demektir. Türkçeye sahip çıkmalıyız.
Mehmet Ünal Taşpınar
