Fındık, Doğu Karadeniz köylüsünün en temel geçim kaynağı olma özelliğini günümüzde dahi sürdürmeye devam etmektedir.
Cumhuriyetin ilk yıllarında fındığın satışa çıkarıldığı gün aynı zamanda fındık bayramı olarak kutlanıyordu. Aslında geçmişi Cumhuriyet öncesine dayanan bu anlamlı tören, bilhassa fındığın en fazla yetiştirildiği Ordu, Giresun ve Trabzon gibi vilayetlerde adeta bir şölen havası içinde yapılırdı.
Halkın da katılım gösterdiği bu heyecanlı günde, iskeleye toplanan yüzlerce insan bir yıldır emek sarf ettikleri ürünlerinin gemilere yüklenmesini memnuniyetle izlerdi. Hazırlıklarına günlerce öncesinden başlanan ve fındık bayramı olarak kutlanan bu anlamlı gün genellikle Ağustos aynının ikinci haftasına denk gelirdi.
Fındık bayramlarında ilk yükleme sırasında o güne özel olarak hazırlanan ve süslenen fındık çuvalları, çeşitli tören ve etkinliklerle mavnalara oradan da açıkta beklemekte olan gemilere yüklenirdi. Yöneticilerle halkı buluşturan fındık bayramı bu yönüyle de ayrıca üzerinde durulması gereken bir konudur. Bu anlamlı tören, bilhassa ulaşım imkânlarının gelişip değişmesi ile zamanla ortadan kalkmıştır.”
